Welkom op de pagina van de Plusklas (2010-2011)
Plusklas,
voor kinderen die meer aankunnen
*
Nieuwsflits 15
We mogen gelukkig aan Cijferstrijd meedoen, de winnaars van vorig jaar hebben uiteraard een beetje voorrang… De eerste ronde ging vorige week verrassend goed. De kinderen kwamen met leuke ideeën, de foto’s waren ruim op tijd klaar. Dank aan collega’s die zo leuk en enthousiast meewerkten om een leuke foto te maken. Fijn dat er ook kinderen uit de klassen mochten worden meegenomen om een foto te maken. Helaas hebben we geen prijs gewonnen voor onze inzending van week 1, op naar de volgende ronde dus!
Gisteren hebben we foto’s gemaakt voor ronde 2. Het blijft lastig voor kinderen om een originele foto te maken, zo bleek wel weer. Steeds komen ze terug op een zelfde vorm: met blokjes/steentjes/kleurpotloden/enz. de vorm van een getal maken, een kapstoknummer, blokken uit de bouwhoek, enz. Ik probeer ze steeds weer kritisch te laten kijken naar eigen werk. Leuk om te zien dat kinderen dat overnemen: Ja, dat is wel leuk, maar niet origineel! Of: We kunnen nog iets beters verzinnen. Veerle is daar erg goed in. Ze wordt helemaal zenuwachtig als ze het idee krijgt dat het niet goed genoeg is. Door deze houding kwam haar groepje wel met leuke en originele foto’s.
Gisteren hebben alle kinderen ook een brief gekregen over het Debattoernooi. Dit jaar is dat op zaterdag 16 april, in Utrecht. Wel zo fijn, een keer dicht bij huis. We hebben 5 debaters nodig, en 1 leerling-jurylid. Ik ga zelf met de trein, en kinderen mogen met mij mee als ze daarvoor toestemming van hun ouders hebben. Die kan gegeven worden door het strookje in te vullen en bij de groepsleerkracht in te leveren. Ik krijg van de collega’s op de Van Hasselt graag de aanmeldingen in mijn postvak. Willen de collega’s van de Terpstraschool mij mailen als er aanmeldingen zijn?
De kosten voor het treinkaartje(railrunner t/m 11 jaar, E4.20 met korting, vanaf 12 jaar) betaal ik uit het Plusklas-budget. Ouders kunnen hun kind ook zelf brengen uiteraard.
Ik heb van de organisatie nog geen informatie gekregen over de tijden, de lunch en het maximaal aantal begeleiders dat mee mag. Als ouders daarnaar vragen, kun je verwijzen naar http://www.debatinstituut.nl/basisschool-debattoernooi/home/ . Zodra ik de mail krijg met de informatie over het dagprogramma, laat ik dat jullie zsm weten.
De kinderen hebben ook een brief meegekregen met de stellingen. Ze moeten bij elke stelling 2 argumenten voor en 2 argumenten tegen bedenken. Volgende week moeten ze dit uitgewerkt meenemen naar de Plusklas. Zouden jullie ze in de klas daar nog een keer op willen wijzen?
In de opleiding gaan we het de komende twee weken hebben over slimme kleuters. Ik ben op zoek naar goede leervragen over dit onderwerp. Als je een kleuterklas draait, en je hebt een vraag over slimme kleuters, mail mij dan even. Dan kan ik de vraag wellicht inbrengen tijdens de leervragenronde. Een leervraag moet alsvolgt geformuleerd kunnen worden: Hoe kan ik….. of: Wat heb ik nodig om….
Nieuwsflits 14
In de filosofieles van twee weken geleden hebben we de les van de laatste plusklasdag van voor de voorjaarsvakantie afgemaakt. De kinderen zijn begonnen met het schrijven van een opstel over een droom. Daarbij moesten ze proberen de droom te beschrijven alsof het de werkelijkheid was. Tijdens het schrijven moesten de kinderen erop letten dat ze alles in de actieve vorm schreven, dus alsof het op dat moment gebeurde. Het gesprek daarna ging over het verschil tussen droom en werkelijkheid.
Ik merkte weer dat deze manier van filosoferen veel beter bij deze groep past: een creatieve activiteit vooraf waarover vervolgens doorgepraat kan worden. Door de concentratie op het schrijven was het gesprek daarna ook heel geconcentreerd. Het had een bepaalde sfeer die je niet bereikt als je meteen begint met praten over het onderwerp. Erg leerzaam, elke keer weer!
Gisteren ging de les over emoties. Opvallend was dat bijna alle kinderen ‘bang zijn’ en ‘schaamte’ als vervelendste emoties noemden. Ook zijn bijna alle kinderen bang in het donker. Het was wel goed om te merken dat ze heel veel herkenden in de verhalen van elkaar.
Twee weken geleden hebben we een begin gemaakt met het invullen van een portfolio. Ik ga daarmee tot de zomer experimenteren. Op de opleiding hebben we verschillende formats langs zien komen. Op dit moment lijkt mij het Total Talent Portfolio van Renzulli het meest geschikt. Ik ben bezig het aan te passen aan onze scholen. Stukje bij beetje moet dit een document worden waarin kinderen hun vorderingen zelf bijhouden en waarin ze leren te reflecteren op hun eigen leerproces. Ik houd jullie op de hoogte van de ontwikkelingen hieromtrend.
Vorige week was het dan eindelijk zover: we hebben foto's gemaakt met onze eigen Camera Obscura. Het moet een maf gezicht zijn geweest, een groep kinderen en twee volwassenen die op de meest vreemde plekken in de buurt van de school ineens heel georganiseerd stil stonden, lagen of zaten. Ik moest denken aan die fantastische flash-mobs die je kunt vinden op Youtube. De sluitertijd was ongeveer 30 seconden, dus het was heel belangrijk dat de camera's heel lang heel stil werden gehouden. Veel kinderen hebben dus hun camera op de grond gezet, of op een paaltje of hekje. Wandelaars werden zo ongeveer weggekeken...
We hebben echt geen idee hoe de resultaten zijn, vanmiddag haal ik de afdrukken op. Veel dank zijn we verschuldigd aan Nadine, die ons met groot enthousiasme heeft geholpen!
We hebben even besproken hoe we na de meivakantie gaan werken. In principe houdt de Plusklas voor groep 8 dan op. Sommige kinderen gaven aan dat jammer te vinden. Ik heb gezegd dat ze mee mogen blijven doen als ze een goede motivatie op papier kunnen zetten en bij mij inleveren. We zullen dan ook afspraken maken over de bijdrage die ze dan in die laatste periode zullen leveren, en in welke vorm dat dan zal zijn. Ik heb nog geen idee wie dit wel en niet wil. Dat bespreek ik volgende week met ze.
Vanaf 30 maart staat alles 4 weken lang in het teken van Cijferstrijd. Op 20 apri is de laatste ronde. De collega's op de Van Hasselt krijgen hier nog uitgebreide informatie over.
Nieuwsflits 13
Dit zal een heel dromerig bericht worden, aangezien we het woensdag over dromen hebben gehad. We zijn de dag begonnen met een schilderopdracht: schilder een droom. In mijn boek stond: tijdens het schilderen zullen kinderen vanzelf over hun dromen gaan praten. En dat gebeurde ook:
Floor: Ik heb gezwommen in de V&D, daar was een zwembad.
Pien: Ik was op vakantie in een huisje. Je moest met een touwladder naarboven.
Chris: Opeens zat ik in een computerspelletje!
Jochem: Toen kwam er ineens een dino aan!
Nanda: Ik had een nachtmerrie, maar die was helemaal niet eng.
Jullie begrijpen, ik zit bij deze lessen druk mee te schrijven… Na het schilderen hebben we kort besproken wat iedereen had gemaakt.Vervolgens hebben we doorgepraat over het onderwerp dromen: Hoe komt het dat je droomt? Chris: je hersenen denken verder over wat je overdag hebt meegemaakt. Als je vlak voor je gaat slapen je topotoets leert, ken je hetde volgende dag beter. Waarover droom je? Marius: over dingen die je in je geheugen hebt opgeslagen. Maar niet alles is waar wat je droomt.
Floor: ik denk dat je droomt over details, die kloppen meestal wel, maar belangrijke dingen vergeet je in je droom altijd.
Wie heeft er wel eens een déja-vu? Komt dat ook uit je dromen? Daar kwamen we niet helemaal uit. We bedachten wel dat er ook fantasie in je dromen zit verwerkt. Soms wil je dat er iets gebeurt, en dan droom je daarover.
Volgende week is er geen Plusklas, maar na de voorjaarsvakantie krijgt dit onderwerp een vervolg.
Pien en Julia hebben vorige week een nieuw project gekozen: Cryptogrammen I. Ik merk elke keer weer hoe leuk het is om samen met kinderen over deze taalpuzzels na te denken. Ze mogen synoniemen.net gebruiken, maar het is natuurlijk leuker om het zelf te bedenken. Cryptogrammen I van Kinheim is een prettige uitzondering op veel werkboeken van die uitgever: het zet aan tot creatief denken en oplossingen zoeken.
Vorige week waren we met 4 kinderen, vandaar toen geen Nieuws. Toch nog even leuk om te vertellen: Julia, Pien, Veerle en Jochem hebben een schrift gekregen waarin ze een soort onderzoeksdagboek moeten bijhouden. Ze moeten zich verdiepen in één voorwerp dat ze willekeurig kiezen. Vervolgens moeten ze zich bezighouden met deze vraag: waar komt het vandaan. In hun schrift moeten ze bijhouden wat ze hebben gedaan om aan het antwoord te komen. Dit is dus heel erg gericht op het proces van onderzoek doen. Eigenlijk is alles toegestaan, dus hulp vragen aan leerkrachten, ouders, broers en zussen ook.
Als ze maar steeds bijhouden wat ze hebben gedaan. Dit wil ik uiteindelijk met de hele groep gaan doen.(Er zijn scholen in Nederland waar alle kinderen dit doen, het is daar een rage geworden!) Belangrijk is wel dat wij als leerkrachten aanzetten tot doorvragen en kritisch zijn op het resultaat. Je kunt eigenlijk altijd wel doorvragen en dieper onderzoeken. De stift komt
uit de fabriek, maar waar haalt de fabriek de grondstoffen vandaan? Zo kun je je dan weer verdiepen in het land van herkomst, enz.
Dit idee hoorde ik op de opleiding, iemand noemde het de Klokhuis-methode. Het is denk ik een leuk idee om deze kinderen heel simpel maar toch zinvol aan het werk te zetten, zonder dure spullen aan te schaffen. We doen dat te weinig: kansen tot verrijken zien in het 'gewone'.
Marius: Eigenlijk heb ik nog nooit een droom gehad met een systeem.
Nieuwsflits 12
Vandaag was weer een bijzondere dag. Bezoek van onze algemeen directeur, het vervolg op de leuke filosofieles van vorige week, een goed gesprek over je vrij voelen om te zeggen wat je wil en dat alles in een goede sfeer.
De filosofieles van vorige week hebben we vandaag in twee delen afgerond. We zijn de dag begonnen met deze opdracht:
Verplaats je in een ander kind of mens. Stel je voor hoe een dag uit zijn/haar leven eruit ziet. De kinderen kregen 10 minuten om dit te bedenken. Daarna moesten ze in de kring zich voorstellen als de persoon die ze in gedachte hadden, en vertellen hoe een dag uit het leven van die persoon eruit ziet. Veel kinderen ‘speelden’ een kind of persoon die dicht bij ze staat: een broertje, een buurjongen, een vader of een moeder. Dit hebben we even besproken: waarom kies je heel snel voor iemand die dichtbij je staat? Kinderen wisten het goed onder woorden te brengen: omdat je die persoon goed kent.
Toch had ik het gevoel dat sommige kinderen niet ‘speelden’ wat ze hadden voorbereid. Dat bleek te kloppen. Daar hebben we even over doorgesproken: Wat was de reden dat je in de kring bedacht en toch iemand anders speelde? Kinderen gaven aan dat ze dachten dat wat ze hadden voorbereid niet leuk genoeg was, en dat anderen er misschien om zouden moeten lachen. Quinty zei: je moet de kinderen in de kring wel kunnen vertrouwen. We hebben besproken dat iedereen zich goed moet voelen bij een filosofisch gesprek. Dat betekent dat je dus niet mag lachen om een ander, en goed en actief moet luisteren. Zo geef je de ander het gevoel dat je hem of haar serieus neemt. Vooral Nanda, Yoeri en Floor vinden dit lastig.
We hebben de opdracht afgemaakt, en nu ging het een stuk beter. Kinderen waren zich er duidelijk van bewust dat ze er met elkaar voor kunnen zorgen dat iedereen zich veilig voelt.
Mijn vader heeft met Marius een uurtje getekend. Hij had pastelkrijt meegenomen, zodat Marius niet in de verleiding kon komen om te gaan gummen. Marius is een kind met veel innerlijke drempeltjes, zoals zijn moeder het ooit een keer zei. Over twee weken gaat hij met mijn vader een tekening maken op een heel groot vel papier. De tekening moet dan in een uur af zijn. We hopen dat hij daardoor ervaart dat het niet erg is om hier en daar een streepje verkeerd te zetten…
Julia, Pien, Nanda en Quinty hebben een nieuw project uitgekozen. Julia en Pien hebben cryptogrammen gekozen. Erg leuk, tot nu toe had niemand dat nog gekozen. Ze gingen enthousiast aan de slag. In de klas kunnen ze eventueel gebruik maken van www.synoniemen.net om synoniemen op te zoeken.
Quinty en Nanda gaan met Breinkrakers aan de slag. Dit zijn losse opdrachten met allerlei verschillende opdrachten. De antwoorden zal ik digitaliseren of kopiëren, zodat ze in de klassen toegankelijk zijn.
Julia en Pien hebben mij hun werkstuk laten zien, erg leuk dat ze er zo enthousiast mee bezig zijn geweest! Dank ook aan hun Marlies en Esther, die het hebben nagekeken!
Volgende week missen we de kinderen van groep 8, die zijn dan met de Cito bezig. Chris riep: maar dan zijn we maar met z’n vijven! Voor mij is dat juist een reden om de plusklas gewoon door te laten gaan. Geweldig toch, een klas met 5 kinderen?
*
Nieuwsflits 11
Vandaag begon de dag heel bijzonder. Uit de nieuwe filosofie-methode heb ik een les gedaan over ‘soorten mensen’.
De kinderen moesten op een groot vel papier zoveel mogelijk verschillende soorten mensen tekenen en elke soort een naam geven. Ze hebben er ruim een half uur stil aan gewerkt! Daarna zijn we in de kring in gesprek gegaan over dit onderwerp. Word je zelf wel eens ingedeeld in een groep? Wat vind je daarvan? Al snel kwam het gesprek op de functie van het maken van groepen. Vaak wordt een soort of groep min of meer vanzelf gevormd, zonder dat je dat zelf wilt. Kinderen merkten op dat ze het lang niet altijd leuk vinden om tot een groep of soort te worden gerekend. Vaak wordt zo’n ‘stempel’ (Jij bent rijk, jij kan goed leren, jij bent slim, enz.) door anderen bedacht.
We hebben het ook gehad over de voordelen en de nadelen van het indelen van mensen in soorten en groepen. Jochem vertelde dat hij het niet altijd leuk vindt. Bij het voetballen worden alle goede voetballers bij elkaar gezet, en de slechte bij elkaar. Ik ben niet goed in voetbal, en ik vind het niet leuk om altijd met in dezelfde groep te worden ingedeeld. De goede voetballers denken echt dat ze heel goed zijn en willen voor ons bepalen bij welke groep we horen. Marius vertelde dat hij door zijn moeder wel eens puber genoemd wordt… Dat maakt hem niet zoveel uit, zei hij.
Wat ik zo opvallend vond, was dat de hele les (1 uur!) heel rustig en stil verliep. Iedereen kreeg de ruimte om iets te zeggen, en er werd echt geluisterd. Na afloop hebben we geëvalueerd. Quinty merkte op: Dit is echt leuk om te doen omdat het gaat over dingen die je elke dag meemaakt. Marius: dit is leuker dan filosofie…
Ik heb nu wel geleerd dat een praktische benadering bij deze groep beter werkt. Het zijn niet echte praters, maar als ze aan de slag mogen, komen ze los. Volgende week doen we het tweede deel van deze les. Ik heb er nu al zin in!
Verder is er even weinig nieuws te melden…
Nadine vroeg vanmorgen of we in februari de foto’s kunnen gaan maken met de Camera Obscura. In februari zijn de schaduwen mooi scherp, en het licht is dan heel geschikt om foto’s te maken. Ik ben benieuwd!
*
Nieuwsflits 10
Vanmorgen hebben we weer vrij gefilosofeerd in de kring. De volgende onderwerpen kwamen langs: regeringscrisis in België: wat is daar de oorzaak van? Wat gebeurt er als een land geen regering heeft? Wat gebeurt er als er geen oplossing komt, verdelen ze België dan over Frankrijk en Nederland?
Yoeri vertelde dat zijn kamer middelbare-school-proof is gemaakt, met een echt bureau. We hebben het daar nog even kort gehad. De kinderen uit de groepen 8 kijken op heel verschillende manieren uit naar de middelbare school. Thomas verheugt zich heel erg op de vreemde talen die hij daar krijgt. Quinty vertelde dat ze wel toe is aan iets nieuws, nieuwe vrienden en een andere omgeving.
Tijdens het zelfstandig werken merkte ik dat veel kinderen in de afgelopen week hun werk hebben nagekeken, super! Een aantal kinderen is ook toe aan een nieuw project. Ik heb in de kerstvakantie een aantal nieuwe materialen besteld, die hebben de kinderen al ingekeken. Thomas en Floor kunnen volgende week een nieuw project uitzoeken.
Om e.e.a. toch wat te stroomlijnen heb ik vorige week 2 mp3-spelers gekocht. Die mp3-spelers kunnen op school gebruikt worden voor de projecten met vreemde talen. Kinderen vergeten vaak hun mp3-speler mee te nemen naar de Plusklas. Nu kunnen ze dus gewoon doorwerken.
Ook heb ik voor onze beide scholen een USB-stick van 2 GB gekocht, zodat documenten waar de kinderen aan werken op een USB-stick meegenomen kunnen worden naar de Plusklas, en daarna weer terug naar school. Quinty en Nanda zijn verantwoordelijk, de andere kinderen moeten de stick dus bij hun ophalen en ook weer terugbrengen.
Na de pauze hebben we weer een half uur Engels gesproken. Nu waren de opdrachten moeilijker dan vorige week. We hebben elkaar woorden uitgelegd, en sommige werkwoorden op het bord geschreven. Kinderen geven aan dat ze dit erg leuk vinden, dus voorlopig blijven we hiermee doorgaan.
Bij het spellencircuit heb ik de vaste groepjes uit elkaar gehaald. Er werd nu veel meer geconcentreerd gewerkt en gespeeld.
Volgende week ga ik beginnen met lessen uit het boek ‘Spelenderwijs filosoferen met kinderen’, een tip van Annelies Klep, een plusklascollega van het Kruispunt.
*
Een mooi moment; na de kerstvakantie is het net of er een nieuwe periode begint. We hebben veel in het vooruitzicht: Cijferstrijd, Debattoernooi, foto’s maken met onze Camera’s, enz.
In de kring heb ik de kinderen weer uitgedaagd om zelf tot een filosofisch gesprek te komen. Dat is natuurlijk best lastig. Ookal geef ik aan dat het geen vertelkring mag zijn, het gaat toch al snel over vakantie, hobby’s, uitjes, gamen (Thomas…), enz. Gelukkig kwam Nanda met een leuke vraag (hoewel hij verre van origineel is): is het glas half vol of half leeg? Daarna
hebben we een kringrondje gedaan. De meeste kinderen geven naar mijn idee sociaal-wenselijke antwoorden (Ik ben tevreden met wat ik heb), een enkeling geeft aan snel te gaan mopperen als iets niet leuk is. Ik merk dat het bij deze groep heel lastig is om iedereen vrij te laten reageren. Het is dan heel vaak en lang stil. Nu we op het rijtje af gaan, komt iedereen aan de beurt, en moeten ze iets zeggen. Dat werkt veel beter.
Tot slot heb ik zelf nog een onderwerp ingebracht: Wat zou je zelf willen doen? Gisteravond hebben we het op de opleiding gehad over de neiging van volwassenen om ‘Tomtom’ te spelen voor kinderen: alles voorkauwen zodat kinderen niet (of minder) na hoeven denken. Vandaar dus de vraag: wat zou je zelf willen doen. De kinderen moesten dingen noemen die
ze nu niet zelf (standig) doen maar waarvan ze denken dat ze ze wel zelf kunnen. Een mooie reactie vond ik: Ik wil zelf mijn werk plannen, dat doet de juf nu voor mij, maar ik denk dat ik het zelf kan. Een aantal kinderen wil ook graag zelf koken. Chris begreep niet dat hij dat van zijn moeder niet alleen mocht doen…
Alle kinderen zijn daarna aan hun project gaan werken. Ik heb met de meeste kinderen afgesproken dat ze in de komende week gaan nakijken wat ze tot nu toe hebben gemaakt. Zouden jullie daarop willen letten? Er zijn antwoordenboekjes beschikbaar, willen jullie die voor de kinderen toegankelijk maken? Het gaat vooral om Topklassers Frans (Veerle),
Natuurverschijnselen, Korilu (Yoeri!), Tekenen met tegels (Chris).
Na de pauze hebben we in de kring 20 minuten Engels gesproken. Nederlands was even verboden. Alle kinderen moesten een vraag in het Engels beantwoorden. Ze mochten ook elkaar vragen stellen. Ik heb er een spel van gemaakt: een vraag overslaan mag, maar dat kost een gele kaart, waarvan er maar 6 zijn. Dit doet dus een beroep op het groepsgevoel: durf ik mijn groepsleden de kans te ontnemen een vraag over te kunnen slaan? Blauwe kaarten konden verdiend worden door zelf een vraag te bedenken en te stellen aan een ander. Blauwe kaarten kunnen later weer ingezet worden om zelf een vraag over te slaan zonder dat dat voor de groep gevolgen heeft. Alle kinderen deden goed mee, het niveau is
heel behoorlijk. Ik wil dit de komende weken blijven doen.
Op de opleiding ging de bijeenkomst gisteravond over doortoetsen. Dit is in onze manier van werken op dit moment echt een hiaat! Wanneer kinderen in het protocol hoogbegaafdheid opvallen, en er sprake is van A-scores bij Cito, moet er doorgetoetst worden totdat er geen A-score meer behaald wordt. Zo kan vastgesteld worden op welk niveau het kind onderwijs nodig heeft. Op dat niveau kan dan een programma worden gemaakt. Het is zo belangrijk om dit te doen, omdat Cito-scores een zgn. ‘maatschappelijke relevantie’ hebben, de leerling wordt vergeleken met leeftijdsgenoten in heel Nederland. Methodetoetsen zeggen heel weinig, omdat wij de leerling dan alleen maar met medeleerlingen wordt vergeleken. Dat zegt in het geval van hoogbegaafde kinderen eigenlijk niets over het werkelijke niveau. Iets om over na te denken: wanneer hoogbegaafde kinderen een toets maken, is een score van 80% eigenlijk dan wel zo ‘goed’? Boven alles blijft wel heel belangrijk: toetsen mogen nooit ons handelen dicteren. Wij moeten zelf kritisch zijn en bekijken wat elk kind nodig heeft en aankan. Een toets is daarbij een handig indicatiemiddel.
Als we ons protocol weer gaan afnemen in april/mei, zal ik deze punten meenemen.
*
Hoe de kinderen zelf de vrije hand kregen bij filosofie en hoe leuk dat was. Hoe lang je bezig kunt zijn met computeren, hoe fijn het is om alles, echt àlles te weten over een leuke artiest of een liedje. Hoe ik erachter kwam dat het werken met weektaken ook niet werkt, en hoe de kinderen weer ontzettend gemotiveerd gewerkt hebben aan hun Camera’s.
Het leek mij goed om filosofie eens over een andere boeg te gooien. Ik heb de kinderen de opdracht gegeven om zelf te vertellen over wat ze bezighoudt, en elkaar daarover vragen te stellen. Het werd uiteindelijk een interessekring met een snufje filosofie. Zelf heb ik het gesprek niet gestuurd, ook heb ik niet meegedaan in de discussies.
Er moesten serieuze onderwerpen ingebracht worden, dus het mocht geen vertelkring worden over je leuke weekend.
Julia vertelde over haar bezoek aan een muziekinstrumentenfabriek, en hoe leuk ze het vond om te weten hoe een instrument in elkaar zit. Veerle heeft een leesboek over beroemde schilders door de eeuwen heen. Andere kinderen stelden daar weer vragen over. Er kwam een bijzondere interactie op gang, er werd oprechte interesse in elkaar getoond.
Thomas vertelde over zijn fascinatie voor computerspelletjes en over hoelang hij daarmee bezig is. Hij kon alle spelletjes van een bepaalde serie uit zijn hoofd opnoemen en vertellen welke spelletjes hij uitgespeeld had en hoe vaak. Al snel werden er vragen gesteld: Wat vind je er leuk aan, Vinden je ouders dat wel goed, Kan je nog wel zonder, Speel je nog wel eens buiten(Ja, gelukkig wel…). Chris vertelde dat het goed was voor je ogen en je reactievermogen als je minstens2 uur per dag spelletjes doet. Er ontstond een leuk gesprek over hoe dat kwam, wat je kunt leren van computerspelletjes en wat de gevolgen zijn voor je sociale contacten. En kun je er zelf ook gewelddadig van worden?
Marius greep dat laatste punt aan om zijn genoegen te uiten over zijn nieuwe Hyves-account. Hij was er zichtbaar trots op. Maar! Als we achter de computer blijven zitten, wat worden we dan voor mensen? Blijven we elkaar dan nog wel opzoeken?
Floor vertelde dat ze het leuk vindt om alles over een artiest te weten als ze zijn/haar muziek luistert. Ze zoekt dan informatie op internet en probeert alles te weten te komen over de geschiedenis van het liedje zelf: wie heeft het geschreven, wie hebben het allemaal gezongen, enz.
Na afloop hebben we deze manier van werken geëvalueerd. De kinderen vonden het heel prettig dat je vrij mocht praten zonder je vinger op te steken, dat je vrij was in de onderwerpen die je wilde inbrengen, dat de meester ook eens een keer zijn mond hield ;-) en dat iedereen goed naar elkaar luisterde en goede vragen stelde. Volgende week doen we dit weer.
Tijdens het werken aan de projecten merkte ik dat het werken met de weektaken zoals ik dat een aantal weken geleden voorstelde, eigenlijk niet werkt. De kinderen vergeten hun weektaak mee te nemen of ik vergeet ernaar te vragen. Ook lopen de weektaken vaak van maandag tot vrijdag, en wordt een weektaak niet bewaard tot de volgende week. Toch wil ik wel toewerken naar een planning waarin de kinderen moeten bijhouden wat ze gedaan hebben en waarin staat wat ze af moeten hebben. Ik heb een idee om dit beter te regelen, daar laat ik jullie z.s.m. meer over weten.
De Camera Obscura is bijna klaar, alle kinderen hebben heel goed en precies hun bouwplaat uitgeknipt. Ik heb ze echt complimenten gegeven voor hun werkhouding en serieuze aanpak. Kinderen die normaal gesproken moeite hebben met hun concentratie, konden nu bijna niet loskomen van hun werk. Dit bewijst maar weer dat we de wijze waarop kinderen de lesstof verwerken meer zouden moeten afwisselen. Leer/werkstijlen vielen ook nu weer op: de één wil snel klaar zijn, snel resultaat boeken, de ander wil heel precies werken en zichzelf het liefst elke keer overtreffen, weer een ander overziet het werk en kijkt vooruit.
Nadine zal volgende week in de kring meer inhoudelijke informatie geven over de werking van de Camera. De kinderen hebben nu bijna allemaal informatie gevonden op internet. Die informatie moeten ze volgende week in de kring aan elkaar doorgeven.
Op 8 december sluiten we dit thema af met het maken van de foto’s. Daarna laat ik de foto’s ontwikkelen, dan kunnen ze voor de kerstvakantie nog mee naar huis. We hopen op mooie resultaten. Aan de inzet van de kinderen zal het in ieder geval niet liggen!
Thomas: Waarom bestaat de Plusklas eigenlijk?
*
Vorige week (3 november) zijn we begonnen met het maken van een Camera Obscura. Nadine Siddré heeft mij al voor de zomer een bouwplaat gegeven van een hele mooie Camera Obscura. Die gebruiken we nu als basis. De kinderen moeten zelf gaan uitzoeken wat een Camera Obscura precies is en wat je ermee kunt doen. De doelen zijn: precies werken (knippen, vouwen en snijden), instructies precies opvolgen en geduldig zijn. Als er niet precies gewerkt wordt, ontstaan er kieren in de bouwplaat, en raken de foto’s overbelicht. Bij het zoeken naar informatie let ik op de bruikbaarheid van websites die ze vinden. Soms blijven ze heel lang hangen terwijl ze de helft (of nog meer) niet snappen. Terwijl Nadine de kinderen helpt bij het maken van de bouwplaat, kijk ik mee bij het zoeken naar informatie. Volgende week is Nadine er weer, dan gaan we hiermee verder.
Vandaag heb ik de kinderen in groepen verdeeld en ze een taalspel gegeven. Dit spel hoort bij de methode Taaltrapeze. Ik heb de kinderen de opdracht gegeven om uit te zoeken hoe het spel gespeeld moet worden. Ook moesten ze het spel zelf spelen. Dat bleek lastiger dan gedacht. Vooral het groepje dat het spel voor groep 7 moest spelen had grote moeite om de regels te begrijpen. Het lezen van de spelregels viel ook niet mee. Dit snap ik niet! Dit lijkt op werken, ik vind dit niet leuk! Waarom moet dit, ik begrijp de regels niet! Nou, wie snapt dit nou eigenlijk wel?(diepe zucht) Uiteindelijk, na ruim een uur puzzelen en mopperen, was iedereen er uiteindelijk achter hoe het spel in elkaar zit. Opvallend was weer dat de leerstrategie van kinderen op dit soort momenten meteen boven komt drijven: Floor laat anderen het werk doen, Nanda blijft hangen in kleine details, Marius en Thomas roepen luidkeels dat het saai is, Chris en Veerle lezen de spelregels en leggen het aan anderen uit.
Ik zou het leuk vinden als ze volgende week het spel aan een aantal kinderen uit groep 5, 6 en 7 zouden mogen uitleggen. De collega´s van de betreffende groepen zal ik nog even hierover aanspreken.
Vandaag en vorige week hebben we het bij filosofie gehad over wel of niet tevreden zijn met jezelf. Uit de boeken van Toon Tellegen hebben we naar twee verhalen geluisterd waarin de krekel ontevreden was over zichzelf, of graag op een ander wilde lijken. We bedachten dat mensen altijd iets willen hebben wat ze bij anderen zien. Het gras bij de buren is inderdaad altijd groener. Ook viel de term ‘wensen’. Stel je voor dat die uitkomen! Marius: Wensen zijn eigenlijk de cheats van het leven. (Dit behoeft misschien uitleg: een cheat is een code om een computerspel te kraken, zodat je zonder moeite te doen alle levels kunt spelen die je leuk vindt. Wel toevallig dat uitgerekend Marius weet hoe dat werkt…) De meeste kinderen lijken tevreden met zichzelf. Een enkeling wil op een voetballer lijken(Yoeri en Marius), maar verder kwamen er geen ontevreden gevoelens naar boven.
Ik merk dat kinderen regelmatig vergeten om hun Plusklasprojecten mee te nemen. Zouden jullie ze eraan willen herinneren dat zij hun werk dinsdag al meenemen? Er zijn altijd vervangende opdrachten, maar het is zinvoller als kinderen vragen kunnen stellen over hun eigen project en met anderen kunnen samenwerken.
Vorige week was Yadigar Yigit bij ons in de Plusklas. Yadigar en ik zitten in dezelfde groep op de opleiding Specialist Hoogbegaafdheid. Zij werkt in Utrecht op de Maaspleinschool, waar ze verantwoordelijk is voor het beleid rond Hoogbegaafdheid. Op haar school is veel weerstand tegen vernieuwing van bestaande structuren. Ze was bij ons om ideeën op te doen en om te zien hoe een Plusklas georganiseerd kan worden.
Volgende week krijgen de kinderen hun cijfer voor de werkstukken over koken terug. De foto’s van de kookles staan op http://tinyurl.com/35gbnc7
Door slecht licht zijn niet alle foto’s even mooi, maar je krijgt zo wel een indruk van de activiteit.
In verband met de voorbereidingen op de kerstviering is er op woensdag in de week voor kerst (15 december) geen Plusklas.
*